… Nie ma granic w świetle, nie ma ich w ciemności, czas swe ślady stawia mokre, niewyraźne… Tam, gdzie biegną chwile nie ma ścian trwałości, wszystko jak wiatr mgliste stając się wciąż gaśnie. … Skały, […]

… Kwiaty lekko kwitną po tak cichej zimie, świat staje się żywy, błękit swoje mosty przerzuca nad czasem. Przestrzeń jest już bliżej, można dotknąć taflę życia ciepłej wody. … Sny nikną bezdomnie. Rzeczywistość płynie w […]

… Przestrzeń bez przestrzeni. Liczby w swoją nicość stale zapatrzone. Szkicowana przyszłość blaknie nim nadejdzie. Okna wzorów szybko stają się murami. Bezruch biegnie cicho. … W bezkres bez kierunków dale płyną blisko, są jak statki […]

… To jest wyspa z burzy, z ciemności i blasku, miejsce, które płonie wołającym morzem, bezkres o zarysie, nieskończoność piasku, który mocno ścisnął wnętrze gór zielone. … Wyspa płynie w nicość i nie zna mieszkańców, […]

… Brzegi światła rosną. Świt brzmi złotą struną na dolinach nieba. Grającą jest ciemność, która płonie ciągle rozpędzoną pustką. Złote kręgi płyną umykając cieniom. … Cisza jest melodią, którą szybko kreślą napięte granice. Gwiazda z […]

… Republika sennych, zarażonych ciszą pełna jest budynków dźwigających niebo, drogi pełne kurzu prężą łuki dziko rozrzuconych mostów, zgubionych nad rzeką. … Szyby błyszczą w nicość, rozbite fasady niosą tylko okna. Lamp wzorzysta przeszłość piętrzy […]

… Kto pochodzi znikąd? Każdy ma historię rozpoczętą w ziemi i w zapachu kwiatów, w krwawych krzykach zwierząt, w wodzie w dół płynącej, w burzach mijających wśród płodnego trzasku. … Mleko i powietrze, przestrzeń i […]

… W jakim oknie słońce mieni się barwami Co otwiera przestrzeń płynącą przez światy Która drga wiatrem i światłem zebranym Będąc jak muzyka która rzeczy tworzy … Zasłuchaj się w niej mocno w chwili spokojnej […]

… Gdzieś na dnie świtania, poniżej dróg światła wciąż dojrzewa ciemność ciepło zjadająca, budująca siebie w gwiezdnych wodospadach, rozbita przez Słońca w ruch wciąż przechodząca. … Tu nie ma niczego, a jednak tak wiele wciąż […]

… Skała jest historią bez żadnych postaci, słowa jej nie rzeźbią, nie ma pustej twarzy w jej szarej powierzchni. Ona żar swój traci, swój kształt wciąż rozpływa. Jest jak pomnik fali. … Jej ton jest […]