Ta improwizacja powstała z brzmienia xiao odnalezionego w elektronicznym flecie Roland Aerophone Brisa. Muzyka zaczyna się cicho i miękko, jak oddech przechodzący przez drewno, glinę i wilgotną ziemię po deszczu. Pierwsze frazy są spokojne, oszczędne i głęboko zakorzenione. Xiao prowadzi melodię bez pośpiechu, pozostawiając wiele przestrzeni ciszy. Każdy dźwięk dojrzewa powoli i nabiera ciepłej, ochrowej barwy. Z czasem w muzyce pojawia się większa jasność. Gliniany pomruk ziemi splata się ze świetlistą, dziką linią, która unosi się ponad niskim oddechem instrumentu. Melodia zachowuje swoją miękkość, lecz staje się coraz bardziej swobodna, odważna i pełna życia. W kulminacyjnej części oba nurty spotykają się w jednej pieśni. Ziemista głębia daje światłu korzenie, a złota linia otwiera muzykę ku przestrzeni, wzrastaniu i wolności. Krajobraz wokół dźwięków zdaje się ożywać, jakby świat sam wsłuchiwał się w melodię. „Gliniany oddech złotej pieśni” to improwizacja o muzyce, która wyrasta z ciszy i bliskości. O oddechu łączącym ziemię ze światłem. O głębi, która potrafi stać się wolną, jasną pieśnią.
Gliniany oddech złotej pieśni
