Ta improwizacja powstała z brzmienia rożka angielskiego odnalezionego w elektronicznym flecie Roland Aerophone Brisa. Instrument przemówił głosem ciepłym, gęstym i bogatym, niosącym w sobie zarówno miękką głębię, jak i świetlistą, śpiewną radość. Muzyka narodziła się z bardzo głębokiego, spokojnego skupienia. Rożek angielski prowadzi melodię szeroko, bez pośpiechu, pozwalając każdej frazie dojrzeć w pełni. Jego głos ma w sobie ochrowe ciepło, słodycz i szczególną barwę — jakby dźwięk był jednocześnie bliski ziemi i rozświetlony od środka. Pierwszą warstwą utworu jest niska pieśń: pomruk płodnej ziemi, ciepły, głęboki i nasycony. To ona daje muzyce fundament oraz poczucie spokojnej pełni. Dzięki niej rożek nie staje się tylko lirycznym głosem nad pejzażem, lecz pozostaje zakorzeniony w materii, oddechu i głębokim rytmie życia. Nad tą warstwą budzi się druga pieśń — wysoka, złota i radosna. Wyrasta naturalnie z niskiego pomruku, jak światło unoszące się nad ciepłą wodą. Nie rozbija spokoju utworu, lecz go rozjaśnia, prowadząc melodię ku większej swobodzie, słodyczy i szczęśliwej pełni. W kulminacji improwizacja przywołuje obraz jeziora szczęśliwego złota. Po jego powierzchni płyną srebrne kaczki, a wokół nich otwierają się wodne lilie o złotych kwiatach. Ten pejzaż jest spokojny, ale pełen życia: połysk wody, miękki ruch ptaków i świetliste kwiaty tworzą obraz muzyki bogatej, ciepłej i kołyszącej. „Jezioro szczęśliwego złota rożka angielskiego” to utwór o pełni, która rodzi się z głębi. O dwóch pieśniach — niskiej i wysokiej — splecionych w muzykę ciepła, bliskości, słodyczy i złotego rozświetlenia.
Jezioro szczęśliwego złota rożka
