Klarnet ochrowego poranka

Ta improwizacja wykorzystuje klarnetowe brzmienie nowego instrumentu elektronicznego. Muzyka wyrasta z ciepłego, ziemistego nastroju: spokojnego, ochrowego i bliskiego, ale stopniowo otwierającego się ku większej przestrzeni i światłu. Początek utworu ma charakter skupiony i miękki. Klarnet prowadzi melodię ciepło, bez pośpiechu, jak głos budzącego się poranka nad ziemią jeszcze nasyconą nocnym chłodem. Frazy są łagodne, ale wyraźne; w ich prostocie pojawia się poczucie wewnętrznej siły. Z czasem muzyka zaczyna rosnąć. Melodia staje się szersza, bardziej świetlista i swobodna, a w jej ruchu pojawia się coraz więcej radości. Klarnet nie traci swojej ziemistej barwy, lecz rozjaśnia ją od środka — jak ochra, która pod wpływem światła zaczyna świecić. W dalszej części utworu pojawia się lekkość i poczucie wolności. Muzyka na chwilę unosi się ponad początkowym spokojem, jakby poranek otworzył przed słuchaczem szerszy krajobraz. Nie jest to jednak gwałtowne zerwanie, lecz naturalny rozwój: od ciepłego skupienia ku jasnemu, swobodnemu oddechowi. „Klarnet ochrowego poranka” to utwór o cieple, które dojrzewa w światło. O melodii rodzącej się z ziemistej barwy i stopniowo odnajdującej radość, przestrzeń oraz własne skrzydła.