Ta improwizacja wykorzystuje brzmienie kornetu odnalezione w nowym instrumencie elektronicznym. Muzyka rozwija się spokojnie, ale z wyraźną wewnętrzną energią: nie jest ani fanfarą, ani czystą medytacją, lecz ciepłą, płynną opowieścią prowadzoną przez jasny, śpiewny głos. Utwór ma w sobie łagodność rzeki i pewność marszu. Kolejne frazy płyną jak kroki stawiane nad wodą — spokojne, skupione, ale niosące poczucie celu. W brzmieniu kornetu pojawia się zarówno miękkość, jak i siła; melodia nie śpieszy się, lecz stopniowo buduje przestrzeń pełną światła, oddechu i spokoju. W końcowej części muzyka wycisza się w sposób naturalny, jakby po drodze i ruchu przyszła chwila cichego zatrzymania. „Kornet nad rzeką” to utwór o dobrym cieple, wewnętrznej mocy i radości spokojnego podążania naprzód.
Kornet nad rzeką
