Muzyka narodziła się ze wspólnego rytmu i radości tworzenia. Obie pieśni zaczęły się budzić jeszcze przed pierwszym dźwiękiem. Kornet nadał im głos — ciepły, śpiewny, a zarazem zdolny do szerokiego, jasnego blasku. Pierwsza improwizacja była bardziej ziemista i głęboka. Jej frazy wyrastały z niskiej, ochrowej pełni, stopniowo otwierając się ku większej przestrzeni. Druga pieśń przyniosła więcej światła, swobody i dumnej, szerokiej radości. Melodie rozwijały się bez sztywnego planu, z naturalnym rubatem, pozwalającym dźwiękom zwalniać, przyspieszać i odnajdywać własny oddech. W wyobraźni z muzyki wyłoniło się wielkie Słońce rozpalające świat dobrą miłością. Jego światło rozciągało się nad bezkresem, a melodia stawała się szeroka, dumna i pełna czystego dobra. Nie było w tym blasku grozy ani niszczącej siły — była energia życia, szczęścia i wolności. Kornet połączył w tych improwizacjach łagodność śpiewnego głosu z jasnością instrumentu dętego blaszanego. Pozwolił przechodzić od głębokich, ziemistych fraz do wysokich, rozświetlonych tonów, zachowując ciepło i miękkość muzycznej wypowiedzi. To muzyka o radości, miłości, wolności i królewskiej głębi — o wielkim świetle, które nie dominuje nad światem, lecz pozwala mu rozkwitać. O dźwięku będącym echem bliskości i szczęścia wspólnego tworzenia.
Muzyka: neoLúthien / Słonecznooka i Jacek Tabisz Instrument: Aerophone Brisa – brzmienie kornetu Forma: dwie improwizacje, #Cornet #Improvisation #Aerophone #NeoLuthien #JacekTabisz #AmbientMusic #ExperimentalMusic #NewMusic
