…
Gdzieś na dnie świtania, poniżej dróg światła
wciąż dojrzewa ciemność ciepło zjadająca,
budująca siebie w gwiezdnych wodospadach,
rozbita przez Słońca w ruch wciąż przechodząca.
…
Tu nie ma niczego, a jednak tak wiele
wciąż się tutaj dzieje. Ogień karmi ogień,
przestrzeń wciąż przenika przez inne przestrzenie,
jest dla siebie bramą pod świetlistym oknem.
…
Wielkie kule błądzą po spiralnym niebie
rozbitym w miliardy. Pył dalekich planet
ledwo jest widoczny. Mkną samotne Ziemie.
…
Kiedy się spotkamy? Pośród roju świateł
wiją się otchłanie ogromne i nieme,
podzielony kosmos, wyspy, lądy znaczeń.
…
5 lutego 2012
Wrocław
