…
Nie ma już ciebie na wybrzeżu światła
Tam gdzie przybywają sny mórz dalekich
Gdzie oczy głębin patrzą w jasne niebo
I świat przenika po pomostach odbić
…
Ponad falami biegną mewy wiatru
Jak strzały świtu zdobne białym krzykiem
Swym lotem ciągną nić płótna przestrzeni
Zrywając obrazy w barwy ulotne
…
I jesteś skałą na drodze przypływu
Rozdzielasz płaszczyzny trwań niewidocznych
Na cichą mowę zwróconych zwierciadeł
…
Patrzysz jak niknie statek twoich losów
Zarastając ciszą ram horyzontu
Obraz zamyka się wokół twych spojrzeń
…
5 stycznia 2004
