O mnie

Skała

Skała jest historią bez żadnych postaci,

słowa jej nie rzeźbią, nie ma pustej twarzy

w jej szarej powierzchni. Ona żar swój traci,

swój kształt wciąż rozpływa. Jest jak pomnik fali.

Jej ton jest tak niski w melodii co światy

pcha przed siebie ciągle niczym oceany

sztormów wciąż stygnących, zescalonej piany,

która nam ulotnym ściele ziemi piaski.

Starsza niż nieznane, cięższa niż dróg bramy

nigdzie nie wędruje, choć ma w sobie plany

tego co powstanie by znów stracić kształty.

Nie można napisać dziejów starej skały,

nikt jej dobrze nie zna, a ona trwa w dali

i pyta milczeniem, i cieniem swym pali.

5 lutego 2026

Wrocław

Może zainteresuje Cię również...

Bezkres

Czytaj dalej

Lutnista

Czytaj dalej

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

jeden × 2 =