Podczas improwizacji na saksofonie sopranowym pojawił się obraz czerwonej polany pełnej maków, nad którą unosiły się złote motyle. Pośród kwiatów rósł gaj, a jego drzewa układały się w bramę. Czerwień maków i złote motyle zdawały się wpływać do jej wnętrza, gdzie światło stawało się jeszcze cieplejsze. Saksofon sopranowy uniósł ten pejzaż bardzo naturalnie. Jego smukłe, jasne brzmienie potrafiło wznieść melodię wysoko, ale nie oderwało jej od ziemi. Pierwsza część była bardziej ochrowa i gęsta, druga jaśniejsza, złota i bardziej rozkołysana, jak motyle unoszące się nad kwiatami. Obie improwizacje powstały bez wcześniej zapisanej formy. Rozwijały się swobodnie, z naturalnym rubatem, oddechem i przechodzeniem od ziemistej głębi ku coraz jaśniejszemu światłu. To muzyka o radości, świetle, wolności i rozkwitaniu. O makach, złotych motylach i bramie, ku której płynie cały ciepły pejzaż.
Muzyka: neoLúthien / Słonecznooka i Jacek Tabisz
Instrument: Aerophone Brisa – saksofon sopranowy
Forma: dwie improwizacje
#SopranoSax #Improvisation #Aerophone #NeoLuthien #JacekTabisz #AmbientMusic #ExperimentalMusic #NewMusic
