Poezja to dla mnie najlepsza forma filozofii. I temu u mnie służy. Moich wierszy nie należy rozumieć dosłownie, uwielbiam zagadki i bogatą symbolikę, oraz nieoczekiwane zestawienia znaczeń. Lubię też klasyczną formę sonetu. Trzymam się jej, gdyż nie chcę, aby wygibasy formalne zastępowały treść i siłę wyrazu słowa.
-
Obrazy
… Brzegi światła rosną. Świt brzmi złotą struną na dolinach nieba. Grającą jest ciemność, która płonie ciągle rozpędzoną pustką. Złote kręgi płyną umykając cieniom. … Cisza jest melodią, którą szybko kreślą napięte granice. Gwiazda z
-
Republika sennych
… Republika sennych, zarażonych ciszą pełna jest budynków dźwigających niebo, drogi pełne kurzu prężą łuki dziko rozrzuconych mostów, zgubionych nad rzeką. … Szyby błyszczą w nicość, rozbite fasady niosą tylko okna. Lamp wzorzysta przeszłość piętrzy
-
Kto
… Kto pochodzi znikąd? Każdy ma historię rozpoczętą w ziemi i w zapachu kwiatów, w krwawych krzykach zwierząt, w wodzie w dół płynącej, w burzach mijających wśród płodnego trzasku. … Mleko i powietrze, przestrzeń i
-
Przestrzeń
… W jakim oknie słońce mieni się barwami Co otwiera przestrzeń płynącą przez światy Która drga wiatrem i światłem zebranym Będąc jak muzyka która rzeczy tworzy … Zasłuchaj się w niej mocno w chwili spokojnej
-
Niżej
… Gdzieś na dnie świtania, poniżej dróg światła wciąż dojrzewa ciemność ciepło zjadająca, budująca siebie w gwiezdnych wodospadach, rozbita przez Słońca w ruch wciąż przechodząca. … Tu nie ma niczego, a jednak tak wiele wciąż