…
To jest wyspa z burzy, z ciemności i blasku,
miejsce, które płonie wołającym morzem,
bezkres o zarysie, nieskończoność piasku,
który mocno ścisnął wnętrze gór zielone.
…
Wyspa płynie w nicość i nie zna mieszkańców,
oni zaś nie liczą epok na swej drodze.
nie ma tu historii ani mitu znawców.
Życie jest łagodne, zapatrzone w wodę.
…
Powiedz, czy nazwałeś swą senną zatokę,
czy twoja osada dorównuje miastu
w nazwach i przydomkach, w ulic mowie złotej?
…
Słowa są jak mewy na błękitnym szlaku,
nikt z nas ich nie chwyta w ram ciężarne grodzie,
lecz ta małomówność wiersze tworzy z wiatru.
…
2 kwietnia 2026
Wrocław
